Zebrastraat

Ik was echt geïntrigeerd door de bewegende werken van Lee lee Nam. Nooit eerder heb ik kunst werken in een museum gezien die eigenlijk op een tv scherm afgebeeld werden. Maar het meesterlijke eraan vond ik dat je niet voelde dat je op een scherm zat te kijken. Dit door de vreemde formaten van schermen en de beelden die op het eerste ogenblik gewoon klassieke kunst lijken. Maar als je beter kijkt zie je dat er bewegende aspecten zijn in het anders zo stille en statige werk.

Ik vond het zeer mooi en betoverend om te blijven kijken naar de subtiele veranderingen in het werk. Soms vermenigvuldigden deze bewegende aspecten zich en krioelde er bijvoorbeeld plots een zwerm mieren over het scherm, of het bleef zeer bescheiden waardoor je zeer aandachtig moest zijn om de kleine mannetjes te zien bewegen.

Het was als een verhaal dat je zelf kon maken en verzinnen door maar diep genoeg in het werk te kruipen.

WS tentoonstelling

De tentoonstelling die we bezochten in het cultureel centrum van de zebrastraat sprak me niet heel erg aan. Ik hield niet zo van de digitale schilderijen. Ik vond niet dat de schilderijen beter tot hun recht kwamen met al de “special effects” die werden gebruikt. Wat ik wel heel leuk vond was de tentoonstelling in het achtergebouw. Je werd van de ene sfeer in de andere gegooid daar. Ook het feit dat het in een oud woonhuis was maakte het echt speciaal. Een fijne locatie naar mijn mening. Het leukste wat ik daar heb gezien was de dansende kubus. In het begin toen het begon te bewegen verschoot ik heel erg, want dat is iets wat je niet direct verwacht van een beeldhouwwerk. Het waren niet de bewegingen op zich die me erg aanspraken maar vooral het ritme van het gebonk op de vloer bij elke beweging of het geluid van de pneumatische pompen die de kubus lieten bewegen.

Ook de werken die we voorafgaand in de kerk zagen vond ik heel mooi. Hoe de kunstenaar de natuurelementen verwerkte was heel mooi. Wat me hier vooral in aansprak was dat de beelden heel rustig waren en toch veel dramatiek in zich hadden.

Gekust met Lee Lee Nam?

Ik was zeer onder de indruk van de werken van Lee Lee Nam, maar zijn herwerking van De Kus van Gustav Klimt is me zeker bijgebleven. Het originele kunstwerk is al sinds onze eerste ontmoeting één van mijn favorieten geweest. Toen ik dus op de tentoonstelling was en vanuit mijn ooghoeken een overweldigende hoeveel goud zag vreesde ik al voor het ergste. Mijn angst was bij nader onderzoek duidelijk nergens voor nodig want ik denk dat ik de versie van Lee Lee Nam misschien wel nog leuker vind dan de originele. Het werk komt helemaal tot leven door de verschillende effecten die er worden aan gegeven. Het is een fantastische manier om een 2D beeld in beweging te zetten. Ik denk ook dat zijn werken zeer geschikt zijn voor mensen die niet volledig weg zijn van klassieke kunst.

En voor sfeer en gezelligheid een welverdiende 9/10.

 

Update_6 – New Technological Art Award

16107016_10210648015215141_353410849_o

Technologie en cultuur. Het zijn twee component die te weinig samen gezet worden maar in combinatie zeer interessant uit de hoek kunnen komen. Update_6 is een wedstrijd waar kunstenaars deze elementen samen moeten gebruiken en omzetten in een kunstwerk.

De tentoonstelling liep over in verschillende ruimtes en gebouwen. Pas als ik voor de wandelende kubus stond kreeg ik een duidelijk beeld van het thema. De creatie van Wunschel, Cook en Schneider heeft me even doen stilstaan. De evolutie in bewegingen, kleurgebruik en intensiteit zorgde ervoor dat je als toeschouwer je aandacht volledig toespitst op het gekke voorwerp. Hij groeit en krimpt ineen op een heel grillige manier die buitenaards oogt. Het geeft ons een beeld wat je allemaal kan doen met een simpele geometrische vorm.

De rest van de kunstwerken verdwenen allemaal in de schaduw van deze creatie en ik fietste naar huis, nog steeds met de kubus in mijn hoofd.

Een paar weken later besloot ik te kijken wie er nu met de 5000 euro was gaan lopen. Ik was helemaal niet verbaasd toen ik las dat de ‘Walking Cube’ de publieksprijs gewonnen had, en zeer terecht ook. De evolutie van basisvorm naar agressief en bruut dier zal me nog lang bijblijven.

Zebrastraat

Om eerlijk te zijn stond ik niet te popelen om naar de tentoonstelling te gaan van Lee Lee Nam. Een fusie tussen technologie en kunst maakte me niet bepaald warm. Maar eenmaal aangekomen in de Zebrastraat veranderde mijn ingesteldheid. Ik ben iemand die mijn tijd neemt voor een tentoonstelling en hier ben ik zo blij om. Want anders had ik nooit ervaren hoe het is om in een schilderij te staan. Lee Lee Nam had de kunstwerken zo bewerkt dat ze tot leven kwamen. zo leek het als je naar de landschapschilderijen keek of je door de ogen van de kunstenaar keek. het resultaat hierop was dat ik nog meer mijn tijd nam om een werk te bekijken. Hoe langer ik keek hoe meer nieuwe dingen ik zag. De tentoonstelling had me aangenaam verrast.

zebrastraat

 

Update_6

slide_update6_final.jpg

Beide tentoonstellingen in de zebrastraat waren zeer interessant om te bezichtigen. Zuid-Koreaans kunstenaar Lee Lee Nam maakte in zijn tentoonstelling gebruik van bestaande werken. Hij bewerkte deze bestaande werken door er verrassende, bewegende elementen aan toe te voegen.

Wat mij het meest inspireerde was de tweede tentoonstelling, Update_6. Update_6 is een internationale kunstwedstrijd waarbij kunstenaars een New Technological Art Award (NTAA) kunnen winnen. Hierbij staat de cultuur-vormende rol van technologie centraal. De tentoonstelling ging door in een verlaten huis waarin in de verschillende kamers een ander werk werd tentoongesteld. Er werd een soort van parcours gemaakt door het afsluiten van bepaalde trappen en gangen, zodat je in het hele huis kon rondlopen om zo alle kunstwerken te bekijken. Alle kunstwerken waren naar mijn mening heel uniek op zich. Toch zijn er mij 3 kunstwerken meer bijgebleven dan de rest. De volgende 3 werken, Walking cube, Regeneration Movement en The Reader, heb ik samengevoegd in een kort filmpje.

Beide tentoonstellingen waren heel vernieuwend voor mij. Zelf had ik nog nooit een tentoonstelling gezien die draaide rond zoveel technologie. Mij heeft het in ieder geval erg gefascineerd, dus zal ik er in de toekomst zeker nog meer van bezoeken als de gelegenheid zich voordoet.

Bibliografie:
New Technological Art Award. (sd). Update_6. Opgehaald van ntaa: http://www.ntaa.be/

 

Zebrastraat

UPDATE_6

‘WALKING Cube’ van 1024 architecture – François Wunschel, Jason Cook, Pier Schneider (FR)

walking-cube_natalja

Tijdens mijn bezoek aan de Zebrastraat heb ik een aantal heel mooie en inventieve werken gezien. Zowel het deel van Lee Lee Nam als UPDATE_6 heeft me een interessante namiddag bezorgd. Toch zou ik er één werk specifiek willen uithalen dat me het meest heeft bijgebleven, nl. ‘WALKING Cube’.

Dit werk viel onder de tentoonstelling UPDATE_6 en was terug te vinden in één van de arbeidershuisjes. Het was reeds donker en ik was alleen toen ik de arbeiderswoning betrad. Er waren nergens meer mensen te bespeuren en ik voelde me meteen in een soort duistere sfeer ondergedompeld. De leegstaande woning die gebruikt werd als tentoonstellingsruimte vond ik een prachtig concept. Het oude huis stond in schril contrast met de technologische (vernuftige) werken. In één van de kamertjes onderaan het huis zag ik de kubus roerloos in het duister staan. Plots kwam de kubus tot leven. Door een reeks mechanische bewegingen schoot de grillige kubus heen en weer. Eerst rustig. Dan als een wild dier: heftig. Aangezien ik daar alleen stond was ik erg geschrokken van de hevige bewegingen. Het werk leek ieder moment uiteen te kunnen springen. Ik vond het knap hoe François Wunschel, Jason Cook en Pier Schneider een doodgewone minimale vorm tot leven brachten via tal van bewegingen. De constructie zat mooi ineen en hun resultaat van een collaboratief onderzoek naar beweging mag er zeker wezen!