Tinker tinker tinker

Tinkeren is voor mij iets creatiefs creëren door samen te werken. Je moet echt je brein gebruiken. Eerst leek het heel gemakkelijk om iets te kunnen laten bewegen toen je naar het voorbeeld van de derdejaars keek. Maar dat was het allesbehalve. Om te tinkeren moet je echt je hersenen gebruiken!

Voor mij is tinkeren zowel creatief bezig zijn, als sociaal maar ook experimenteren. Want enkel door met verschillende mensen samen te werken, kan men iets totaal nieuw creëren. Tinkeren lukt niet altijd vanaf de eerste keer. Je moeten meerdere pogingen ondernemen en van daaruit verder opbouwen. Uiteindelijk komt men zo tot het beste resultaat.

De Engelse vertaling van tinkeren is knutselen. Maar zo zou ik tinkeren niet omschrijven. Knutselen kan je vaak doen zonder al te veel nadenken. Maar bij tinkeren is echte concentratie nodig. Knutselen kan je ook meer op je eentje doen. Bij tinkeren is het iets ingewikkelder. Je moet samen kunnen overleggen en vanuit verschillende ideeën tot het beste resultaat komen.

Toen we alles wilden combineren, de verschillende mechanismen bij elkaar laten aansluiten, begonnen we echt te tinkeren. In een schoendoos is niet veel plaats. We moesten alles eens goed afzonderlijk bekijken en inschatten hoeveel plaats elk mechanisme zou innemen. Toen waren we echt aan het tinkeren. Verschillende ideeën kwamen in ons op, anderen moesten we weerleggen en uiteindelijk kwamen we tot een constructie die bewoog. Dit verliep niet zo vlot. We kregen niet zo veel tijd en we werden ook onmiddellijk in de opdracht gesmeten. Maar misschien is dat ook juist heel typisch aan tinkeren. In groep zo vlot en zo snel mogelijk iets nieuws en bewegelijk proberen te creëren.

Advertenties

Tinkering

Deze workshop kregen we van de derdejaars van de richting pk. We kregen een kaartje met een situatie op en van deze situatie moesten we een werk maken aan de hand van tinkeren.

Wat is tinkeren volgens jou?
Tinkeren is volgens mij een werk dat je maakt met verschillende materialen die je zelf mag kiezen en kan samenvoegen. De bedoeling is om een mechanisme te maken die beweegt. Er zijn geen regels aan vastgebonden dus je kan zelf kijken hoe je een bepaald mechanisme maakt en hoe je elementen zal laten bewegen.

Wat is het verschil tussen tinkeren en knutselen?
Bij tinkeren ligt de nadruk op het logische nadenken en de techniek terwijl bij knutselen de nadruk ligt op hoe het er zal uitzien, welke kleuren je gebruikt…

Op welk moment was je echt aan het tinkeren?
Op het moment dat je problemen moest oplossen aan de hand van creatief denken. Hoe kan ik iets laten bewegen? Hoe werkt zo een mechanisme? Op welke manier pak ik dit het beste aan?

 

Tinkering

Tinkering is volgens mij het proces waarbij de leerende leert door eerst te doen en tijdens het doen dingen bij te leren. Het is het omgekeerde van wat we nu in het onderwijs vaak doen namelijk iets aanleren in theorie en daarna verwachten dat studenten het ook zullen kunnen in de praktijk. Tinkeren op zich is natuurlijk nog iets speciaal het is een proces waarbij creativiteit en vernuftigheid hand in hand gaan ook experimenteren en falen zijn hier een belangrijk aspect.

Daar ligt volgens mij ook het verschil met knutselen en tinkeren, tinkeren is meer dan een esthetisch geheel maken. Tijdens het tinkeren leer je bij op vlak van technologie en zo. Het is iets wat volgens mij nooit af is, er is altijd plaats voor verbetering. Een knutselwerkje is op een gegeven moment klaar en dient enkel als “decoratie”.

Ik zelf was aan het tinkeren op het moment dat ik mechanismen zocht om dingen te doen bewegen. Enkele hersencellen die ik anders zelden gebruik moesten hun best doen om werkend mechanisme te construeren.

Tinkering

Tinkering is ‘maken’/creeëren zonder een bepaald stappenplan dat gevolgd moet worden. Vanuit het eigen denkproces, tot een resultaat komen. Het is een creatief proces waarbij je aan de hand van experimenteren tot oplossingen, creaties komt. Het stimuleert het probleemoplossend denkvermogen.
Dit is bij knutselen niet het geval, toch zijn beide creatieve bezigheden. Het verschil ligt hem namelijk in het denk en doe proces. Daar bij knutselen vaak een stappenplan gevolgd wordt om naar het einde van het creatieve proces een eindproduct te bekomen, is bij tinkeren het denk- en creatieproces heel belangrijk.
In de workshop kregen we eerst een voorbeeld, louter ter inspiratie. Nadien mochten we zelf aan de slag. Ik moet eerlijk zeggen, ik was een beetje in de war en wist niet direct hoe er aan te beginnen, maar doordat we in groep goed samen werkten en gewoon aan de slag zijn gegaan, verschoot ik zelf van het eindresultaat. We probeerden samen allerlei dingen uit, zonder we op voorhand exact wisten wat we moesten doen werd alles, al proberend, duidelijk. Uit proberen kunnen we duidelijk leren. We botsten op heel wat moeilijkheden, maar het fijne aan tinkeren is dat je creatief en zoals eerder geschreven probleemoplossend te werk gaat hiermee.

WS Tinkeren

Tijdens het tinkeren zochten we naar allerlei oplossingen hoe we een soort van machine konden maken. Onze opdracht was dat Garfield niet bij zijn etensbakje kon geraken. Het was leuk om bezig te zijn met “technisch inzicht” terwijl we daar helemaal geen voorkennis van hadden. “Al doende leert men” was hierbij het motto. Gewoon uitproberen en testen en zien welk resultaat dit geeft. Dit maakte meteen ook het verschil van gewoon knutselen. Bij knutselen krijg je vaak een voorbeeld waar je naar streeft en een handleiding hoe je dit eindresultaat bekomt. Bij tinkeren was het net de bedoeling dat je zelf echt nadacht hoe je tot het gewenste resultaat kon komen. Het moment dat we probeerden een figuur te laten ronddraaien waren we echt aan het tinkeren. Uitzoeken hoe we de dopjes en de satéprikkers aan elkaar konden maken om deze beweging te bekomen, nadenken over hoe zo’n machinisme in elkaar zit,… Voor mij is tinkeren echt gericht op de praktijk en niet op de theorie. Als je zelf er achter komt hoe iets werkt dan blijft dit veel beter in je geheugen hangen dan als je het op papier van een docent krijgt uitgelegd.

index

Veel info werd er op voorhand niet gelost door de leerkrachten in verband met de workshop van 15 december.

De instructies waren daarentegen zeer simpel: neem een variatie aan knutselgerief mee, mijn nieuwsgierigheid werd geprikkeld en er doken allerlei vragen in me op.

Wat wordt er van ons verwacht? Vanwaar het knutselgerief? Is dit een voorteken van een op het laatste moment geïmproviseerde workshop zijn? Waarbij de organisatoren ons vanwege een tekort aan inspiratie maar wat laten knutselen?

Op de daadwerkelijke dag van de workshop was mijn nieuwsgierigheid niet meer te houden, eindelijk werd er een tipje van de sluier opgelicht toen enkele derdejaars ons vol enthousiasme een in elkaar gestoken schoendoosmechanisme lieten zien.

Hierna was het moment aangebroken dat we onze groep mochten samenstellen en zelf aan de slag konden gaan. Dit aan de hand van een schoendoos, ons meegenomen knutselgerief en een opgelegd onderwerp, in het geval van mijn groep was dit het in Vlaanderen alom bekende merk ‘mister proper’ met hierop een variant : ‘mister proper wordt vuil’.

 Eerder opgekomen vragen werden beantwoord en de bedoeling en richting van de workshop werd me steeds duidelijker.

Een term dat ongetwijfeld centraal stond in deze oefening was ‘tinkeren’. Dit verwijst naar het inzicht verwerven in iets door het te gaan doen. Je bent actief bezig en leert ondertussen onbewust bij. Je inhoud wordt dus verworven door het doen en het direct toepassen. Knutselen is doen wat je wilt zonder dat er actief over wordt nagedacht terwijl je bij tinkeren het denken en het doen combineert om een resultaat te bekomen. Ik heb deze term in praktijk kunnen toepassen tijdens het uitpluizen van ons doosmechanisme.

Wat ik voornamelijk uit deze workshop gehaald heb is dat tinkeren een zeer aangename en praktijkgerichte manier is om bij te leren en bovendien op elke doelgroep toepasbaar is.

Tinkeren met Tinkerbel

Tinkering voor mij persoonlijk is de actie van het denken. Of al doende iets proberen te creëren. Waar knutselen iets creëert op het gevoel en op waar de persoon zin in heeft is tinkering meer doordacht en heeft het meestal een uitkomst voor ogen. Het is niet zomaar wat dingen bij elkaar lijmen, maar eerder proberen een resultaat te bereiken door het te doen in plaats van het eerst volledig te plannen.

Zelf vind ik tinkering zeer moeilijk, aangezien ik iemand ben die vooral in mijn eigen hoofd bezig is en ik altijd wel 10 keer nadenk voor ik iets doe. Ik zal dan ook nooit beginnen aan iets voor ik zeker weet hoe ik het ga doen. Je merkt misschien wel het probleem.

Uiteindelijk ben ik inderdaad begonnen met gewoon te plakken en knippen, maar de uitkomst was niet een vernieuwde machine maar eerder een hoop rommel met een hoop lijm. Al was het resultaat niet wat ik verwachte en al was mijn faalangst daar niet gelukkig mee, toch denk ik dat het me af en toe eens goed zou doen om eens niet zoveel te denken en het gewoon te proberen.

Ik denk dat het examen van vakstudie pk dus de perfecte gelegenheid is om eens te tinkeren.