Perfectie

15356858_10211729128050151_980059931_n

Deze foto straalt voor mij perfectie uit (los van de belabberde kwaliteit). Het contrast tussen de lucht op de achtergrond met de zonsondergang en de bomen op de voorgrond hebben een rustgevend effect op mij. Natuur in het algemeen kan mijn hoofd leegmaken. Ik heb deze foto getrokken toen de les gedaan was en ik naar huis kon, dus ook bij het nemen van de foto voelde ik rust en ontspanning. Ik kijk sowieso vaak rond mij terwijl ik wandel en probeer voor mezelf steeds verwonderd te zijn van de vele dingen die ik zie. Ik probeer ook steeds de schoonheid in alles te ontdekken. Zo werk ik aan mijn perfecte wereld. De Gulden snede is te vinden in de top van de kerk achter de bomen en het midden van de meest rechtse boom. Ook horizontaal is er evenwicht tussen het zwarte vlak, het gele en het blauw/grijze.

Advertenties

Perfectie

Ik haat het woord perfectie. Het is vaag, voor iedereen anders en die term plakken we dan op allerlei voorwerpen, mensen, plaatsen… Waarom? Misschien om onszelf gerust te stellen dat we schoonheid zien rondom ons. Wanneer we zelf perfectie bereiken, geraken we gefrustreerd, want het is saai en eentonig. Voor mij hoeft perfectie niet, ik vind het overbodig en als je zelf zoekt, vind je in veel mensen, voorwerpen, plaatsen schoonheid. Ik hou ervan als er een hoek af is want iets dat volledig volmaakt is is saai.

Ik heb voor mijn foto dus geen rekening gehouden met de guldensnede omdat ik geen perfectie terugvind in de compositie van een foto. De inhoud is voor mij veel belangrijker dan de techniek die erachter zit.

foto-perfectie

Ik heb een foto gekozen van mijn kleine broer en zus. Neen, ze zijn niet perfect. Maar de liefde die ik voor hen voel is onbeschrijfelijk. Wanneer ik naar hen kijk krijg ik een gevoel vanbinnen, zo vol van liefde, maar ook van verdriet om bang te zijn hen te verliezen. Ze hebben gebreken, niet weinig zelfs, maar dat doet er niet toe want de liefde en warmte die je onrechtstreeks krijgt van hen, is zo intens dat de grootste perfectie in de wereld het niet kan overtreffen voor mij. Dit is onvolmaakte perfectie. Hart en ziel, die gevuld worden met schoonheid en graag zien van iemand die niet voldoet aan perfectie. Voor mezelf is dat perfectie, met al zijn gebreken.

Perfectie

5cc6e9e357493a9176a9cba5b551b9eb.jpg

Een slapende opgerolde kat.

Deze kat is voor mij het toonbeeld van volmaaktheid en perfectie ik leg je uit waarom.

Een kat is van nature uit een zeer gereserveerd dier en is altijd waakzaam. Voor hen is het dan ook belangrijk dat ze zeker weten dat ze veilig zijn vooraleer ze gaan slapen. Ze moeten dus de perfecte plaats vinden om te slapen. Maar in de houding waarbij ze zich oprollen meende ik ook de schelp achtige vorm van de gulden snede te herkennen.

De foto is gestript tot de essentie en stelt de rust van de kat centraal er is geen bijkomende informatie en de er wordt op zich niet veel verteld. De kat slaapt en is dus volmaakt want er is niets anders meer te doen dan te slapen. Ook de cirkel vorm is een teken van perfectie al sinds het begin der mensheid. Alles is in evenwicht.

Mensen trachten voortdurend emotioneel waardevolle momenten vast te leggen op foto. Later kan men die foto dan herbekijken en wordt men terug meegenomen naar een (fictieve) emotionele plek vol connotaties, herinneringen die ondertussen al zoveel zijn ingevuld door onze eigen fantasie dat de toenmalige momenten een klaarblijkelijke status van perfectie hebben bereikt.
Misschien ontstaat perfectie dan ook pas in een later stadium, en hebben wij als mens het vermogen van iets wat op het eerste zicht banaal lijkt te zijn iets krachtig te maken. Een foto (zeker een technisch knappe foto als deze) maakt het namelijk makkelijker herinneringen vorm te geven in ons hoofd, uiteindelijk vormen onze hersenen deze herinnering om tot een ‘essentie. Dit kan en durf ik perfectie te noemen.
Op die manier staat deze foto voor mij voor perfectie. Het begin van een tocht met een persoon die me nauw aan het hart ligt. Geen van ons twee weet exact wat ons te wachten staat. Uitgestrekte natuur. Geen negatieve connotaties: enkel puurheid en zuiverheid.

Maar langs de andere kant moet ik misschien afstand nemen van mijn vorige conclusies en eens nadenken over wat perfectie nu eigenlijk essentieel betekent. Vanuit deze gedachtegang claim ik bij nader inzien niet dat deze foto voor perfectie staat, dit zou namelijk onrechtvaardig zijn voor al het andere in de fysieke wereld dat mensen vreugde kan geven en zelfs tot ontroering kunnen zetten door hun klaarblijkelijk bijna pure schoonheid.

En toch stel ik me deze vraag: Als er niets bestaat als de ultieme perfectie, hoe weten we dan hoe we deze perfectie kunnen nastreven? Het antwoord op deze vraag moet iedereen voor zichzelf bepalen, het draait dan misschien (om deze blogpost even met een topcliché af te ronden) ook meer om de zoektocht dan de bestemming.

img_0040

 

WS perfectie

11878917_894907057246764_4927204450419398362_o

De namiddag van de workshop zelf heb ik wel enkele foto’s gemaakt die technisch gezien perfect konden zijn. Toch waren deze nietszeggend voor mij. Perfectie heeft voor mij ook met de “emotionele waarde” van een foto te maken. Deze foto is voor mij bijvoorbeeld perfect. Ze is redelijk symmetrisch en de horizon is evenwijdig met het kader. Technisch gezien dus een perfecte foto maar voor mij is dit niet wat de foto zijn waarde geeft. De herinnering er achter maakt het voor mij perfect. Het gevoel dat ik krijg bij deze foto maakt hem perfect. Daarom is perfectie ook zoiets persoonlijks.

Perfecte droomwereld

perfectie
Deze foto heb ik getrokken in Antwerpen. Het beeld valt me elke keer op als ik er voorbij wandel. Een verlichte trap. Op zich niet veel bijzonders aan. Maar voor mij lijkt het een trap naar de lucht of naar een andere plek. Alsof de trap geen functie in het station heeft maar de trap naar ergens anders gaat. Alsof je, wanneer je deze trap neemt, ergens zou kunnen terecht komen waar geen zorgen, stress of negatieve gedachten thuishoren. Naar een plek dat je op deze wereld, met alle invloeden, maatschappelijke druk,…. niet tegenkomt.
Daarnaast, naast de droomwereld die het voor mij creëert, is de foto ook ‘technisch perfect’ ( zoals beschreven in de opdrachtomschrijving). De trap verkoos ik als middelste kader omdat dit voor mij het belangrijkste aspect op de foto betekende. Ik zorgde er ook voor dat de lijnen van de muren en de lijnen van de grond onder de trap alsook de lijnen van de gebouwen links op de lijnen op het raster van het toestel terecht kwamen. Op de foto zie je verticale en horizontale lijnen in een lege straat waarbij ook de straatverlichting  lijnen, in schaduw, projecteert op de grond. De trap in het midden trekt de aandacht door de verlichting.

 

Freedom is perfection

Een foto die voor mij perfectie weergeeft is een foto die ik heb genomen in Rome. Niet omdat ik er op sta en mezelf perfect zou vinden maar omdat ik het gedacht van mij rondreizend wel perfect vind.

foto-perfectie

‘Freedom is being you without anyone’s permission’
Rondreizen geeft mij een gevoel van vrijheid. Liefst trek ik er op mijn eentje op uit om de wereld te gaan verkennen. Voorlopig zijn dit enkel kleine reizen binnen Europa geweest maar de grote reizen zoals India, Japan, Amerika, IJsland, Groenland, Antarctica,.. staan alvast op mijn bucketlist.

Dankzij  reizen kan je even ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen en leer je jezelf beter kennen. Je moet zelfstandig zijn en kan je reis zelf invullen. Je doet wat je wil wanneer je het wil. Door te reizen krijg je een heel andere visie over de wereld maar ook over jezelf.

Technische gezien is de foto ook perfect getrokken. De foto kan mooi binnen het raster geplaatst worden. Ook is deze foto voor mij perfectie omdat de kleuren erg warm zijn  en ze samen een mooi natuurlijk geheel vormen.