WS Aleatoriek

’s Nachts slaap ik meestal met mijn raam open. Toen ik mijn geluid opnam waren er dus vooral geluiden te horen die van buiten kwamen; auto’s, vogels, mensen die praten,…
Ik vind het fijn om met deze geluiden wakker te worden. Ik laat mij het liefst ook wekken door deze geluiden in plaats van een wekker te zetten.

Zomer in oktober

Mijn eerste geluid op 2 oktober was niet het geluid van de wind die blies of het getokkel van een herfstbui op mijn raam. Nee, mijn eerste geluid was geen geluid die ik aan de herfst zou linken. Ik linkte het aan de zomer. Mijn eerste geluid dat ik kon horen was het geluid van fluitende Spaanse vogels. Dit geluid werd aangevuld door de zon die in mijn hotelkamer kwam binnen glippen. Niet enkel de kamer werd warm maar binnen in me vulde deze ochtend me ook met een gevoel van warmte en geluk zaligheid. Dit zou geen gewone herfstweek worden.

 

Goedemorrrrrrrrgen

Geen vogels, geen wind, geen getik, geen ruis en geen wekker die me wekt.

Ik word rustig wakker omdat ik volledig uitgeslapen ben.
Eerst draai ik me even zodat ik toch nog kan genieten van dat extra minuutje onder de warme donsdekens voor ik mijn warm nestje verlaat en begin aan een dag vol energie.
Ik lig niet alleen.

Mijn lieve kat voelt mijn energie die langzaam op gang komt en ontwaakt naast mij.
Het eerst geluid dat ik dan ook hoor, is haar gespin. Terwijl ik mezelf hoor draaien en nestelen in mijn lakens, kruipt ze steeds dichter en houden we elkaar warm voor die extra seconden.

Waar is de rust?

Wakker worden. Stilte. De eerste momenten die je nodig hebt om je ogen open te krijgen. Te beginnen aan je dag. Terug op aarde te zijn. In de realiteit. De realiteit die terug doordringt en die me doet schrikken. De stilte doet me nadenken. Ik wil niet nadenken. Dat doe ik teveel. Dat doet pijn. Ik schrik en zoek naar afleiding. Naar muziek die me bezighoudt. Maar ik faal, ook in de muziekkeuze. Ik blijf je herinneren, ik blijf je graag zien in de muziek die je achterliet. Ik heb water nodig. Ik moet drinken. Ik moet mijn hoofd wassen. Proper maken. alles er af wissen. Het duurt even, vooraleer ik besef dat niks gewist kan worden. Dat dit mijn leven is. Ik word er aan herinnerd aan het glas die ik omver stoot die me ontmaskert. En die mijn verhaal vertelt, mijn avond ervoor:

I was looking at the rain, out of the window with a glass of liquor in my hand. The day was even depressing as my thoughts since you were gone. Booze had replaced every lonely moment that I felt in my life. It would tell me how much I needed you, how much I missed you.

Every gulp filled me up with everything I missed you for. Warmth, happiness and joy. I’d be happy as soon as I felt the liquor touching my lips, like when as happy I’d be when you were the one who touched them. I would feel happy again. For a moment.

But everytime I woke up, it would leave me with everything I needed the liquor for. Pain. A lifelong headache that coudn’t be cured and that would hurt the moment I opened my eyes. The moment I saw clear again and knew that you were gone. Daylight would be ruthless, just like when you said you didn’t want me anymore.  The only thing that works to keep you off my mind is to begin with what I left the night before.

I left in my drink, my happiness, my selfworth and myself the moment you closed the door on everything I lived for.

De droom stopt

Tik   tik   tik    tik    tik   tik   tik   TIK

De droom stopt, ik ontwaak.

Tik tik tik tik tik tik tik TIK

Ik ontwaak en merk dat het tikken verhevigt.

Tik tik tik tik tik tik tik TIK

Het hevige getik domineert ondertussen de ruimte.

Tot plots iets weergalmt in de kamer:

een gitaar, een piano en mannelijke stemmen.

(https://www.youtube.com/watch?v=b8yuTJyXWmI)

Het lied vervliegt.

Het getik neemt opnieuw over.

Het is het enige wat ik nu nog hoor.

Tik   tik   tik    tik    tik   tik   tik   TIK tik   tik   tik    tik    tik   tik   tik

TIK  tik   tik   tik   tik   tik   tik   tik   TIK

Abrupt wordt dit getik verstoord door een geklop.

Het geklop neemt een bepaald ritme aan. Het stopt wanneer ik ‘ja’ roep.

Nu is het echt tijd om op te staan.

Eén geluid nam deze ochtend de bovenhand. Het getik als trance. Half wakker, half slapend bevind ik me in een transitzone. Het brengt een zekere rust in mezelf. Het vertrouwde getik doet me eraan herinneren dat de dag gestart is. De rustige melodie die plots weerklinkt, verzacht de ochtendstond en maakt me goedgeluimd. Maar in het weekend slaap ik graag eens uit en ook na het lied krijg ik mezelf nog niet uit bed. Het geklop op de muur klinkt als een valse noot. Ietwat geïrriteerd ben ik nu volledig uit mijn slaapmodus. De dag kan beginnen. De dag moet beginnen.

 

Link: https://soundcloud.com/user-63823805-562041077/ws-aleatoriek-ochtendopname